Hanggang dito na lang muna ang pagayos ko sa blog ko. Maloloka na ako, kanina pa akong madaling araw. Haha! Anyway, grabe. Walang kakwenta kwenta ang araw na to. 1pm na ko nagising, tas kain, nood, tumblr na lang. Pano na ko neto? Haha. Pinapanalangin ko ngang mag Nov. 5 na. Wala naman kasi kaming gagawin, ako practice lang ng cheerdance. Plus, andun sya ♥ Haha! Malandi. =))
Nagaayos ako ng music para sa blog ko kanina, tapos I can’t help falling for some of the songs I’ve placed sa music track ko. Tulad nung “Time to let go.” Hindi naman ako nagmomove on pero affected ako. Haha! Parang ang saya naman ng buhay ko ngayon. Hindi naman sa sobrang happy, wala lang talaga akong problema. Meron pala, love life ko. Eh lagi naman yun -.-
Haha! Oo, magdadalwang taon na akong single. Di ko alam kung bakit wala nang matinong dumating sakin. Sinumpa na yata ako. =)) 2nd year, last relationship ko. 3rd year naman puro MU na lang. Parang ayoko magboyfriend ulit sa ngayon eh. Pero ganun din naman yun diba? Boyfriend at MU, iisa naman yun. Kahit naman sabihin mong wala kayong commitment, meron pa din yun. Actually di naman uso yang MU MU na yan dati eh. Nung 1st year ko sa La Salle, walang ganyan! Pero pagkabalik ko galing US, aba, at may MU-MU nang nalalaman ang mga pinoy. Ayun, nakiride na lang ako. Haha!
Bumubuhay na lang sakin ngayon eh ang crush ko. Haha! Bumubuhay talaga? =)) Pero, oo. Actually itong blog na ito ay para sa kanya lang. Halos maluka ako sa paggagawa ng blog, eh hindi naman nya to makikita. Wala naman yata syang tumblr. Wala lang. May chance pa din naman na makita nya. Eh yae na. Haha!
Let me tell you about this beautiful boy. :)
He caught my eye last October 6, 2012 sa debut ng pinsan nya. I don’t know pero I was really expecting him to be there. Syempre, pinsan eh! Tas friends kami nung pinsan nya. What I didn’t expect is na magugustuhan ko sya ng gabing yun. He didn’t actually do anything to make me like him. I just did.
Alam nyo yung nakakatawa? Para sakin ha. Hindi ko naman kasi talaga sya nakikita as gwapo dati. Ngayong 4th year lang talaga. Para sakin, oo nga, gwapo nga sya, pero wala akong pake. Haha! Iba kasi mahal ko nung unang part ng 4th year. Kaso it didn’t go so well. Kaya yun. Parang nashock na lang ako, dahil sa isang gabi nagawa ko syang magustuhan. Di naman sa sya na yung mundo ko ngayon, pero parte na sya.
Ako kasi, every school year may isang taong kinaadikan. 1st year si ganto, 2nd si ganyan, 3rd si yun, tas ngayong 4th year, sana sya na. I’m really hoping na sya na. Kasi dahil nya inspired na inspired ako magaral. Kahit wala naman syang ginagawa. Focused kasi siya sa studies. Ang tali-talino nya. Nahihiya ako sa kanya. Haha! This may sound cheesy pero, he really makes me want to be a better person. Kaya todo aral ako nung magpPT. Tsaka pag kasama ko sya, ang tino ko. Nakakasura. Pero luka pa din, pero nilulugar. Wala munang green jokes. HAHA!
I think he knows? Alam nya na gusto ko sya. Ewan ko, meron kasing vibe girls kung ano nararamdaman nung lalaki. Hindi man laging tama, pero may vibe talaga. Like when you look at the boy you love, tas nakita mong nakatingin sya, at iba yung tingin nya. Hindi siya yung awkward na tingin, hindi malandi, parang mababasa mo na lang sa mata nya na hindi ka “wala lang” para sa mata nya. Sometimes, nagiging assuming tayo. Pero hindi man nila aminin, alam natin, na kahit konting pakiramdam, meron sila para sa atin. Pwedeng ayaw, pwedeng medyo gusto, pwedeng gusto rin pala.
Ako, I love going to his classroom. He never eats recess. Hindi sya nababa eh. Kaya bumibili na lang ako ng mani ni ka Ronnie. Haha! I try to take a glimpse of him every once in a while para naman magkasense yung araw ko. Eh andun yung bestfriend ko sa section na yun. Madalas kaming naglolokohan, eh madalas nakikisali sila sa lokohan namin. Ako kasi, luka talaga. Di na magbabago yun. Haha! Eh there was a time na tawang tawa sya. Ako rin, kung ano-ano kasi pinaggagagawa ko. Haha! Eh parang while I was laughing, nakatingin ako sa kanya. He was laughing too. Tas alam nyo yung humuhupa na yung tawa, at paunti-unting nagiging seryoso? Yun, gumaganon na sya. While we were staring at each other. Nakatingin sya sakin at medyo seryoso na sya. It wasn’t an ordinary look. And I was left there, wondering what this wonderful boy was thinking.
Hindi ko sinasabi na feeling ko gusto rin nya ako. I just think he knows na I like him, and he’s okay with that. Yung pagkakatitigan naming yun, aaminin ko kinilig ako. Haha! At iniisip ko talaga kung anong ibig sabihin nun. Pero I don’t want to give meaning or assume. Pero there was something there. Nararamdaman ko. It wasn’t the first time na nangyari yun. Madami nang incidents na ganun, yun nga bumubuo ng araw ko eh. Haha.
I want him. I think I need him. Mas maayos ako pag sya na yung kasama ko. Nararamdaman ko. At dahil dyan, hanggang dito lang ako sa tumblr. Ayokong malaman nya na mismong nanggaling sakin. Gusto ko yung alam nya pero hindi nya alam na alam ko. Gets? Haha! Basta ganun. I can’t afford to lose him. (Wait, he’s not even mine.) Pero hindi ko kaya na umiwas sya sakin. Kaya friends lang kami. FRIENDS. Hindi ko kaya sya gusto. (Sa personal.) Crush ko sya (dito sa Tumblr lang.) Hahaha! I’m totally fine with that. :)
